بالاخره سال ۲۰۰۸ میلادی رفت. البته هنوز که نرفته. در چند ساعت واپسین از ۳۱ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی هستیم. بنا بر سنت رایج مابین اقوام مسیحی، راس ساعت ۱۲ امشب (به وقت محلی هر کشور) فشفشه ها هوا می شوند و ترقه ها در میان جمعیت رها. انبوه مردمان که معمولاً در ساعات منتهی به نیمه شب به مرکز شهرشان می روند، تا به سحر به رقص و پایکوبی مشغول می شوند. رادیو و تلویزیون ها برنامه های ویژه پخش می کنند و سعی همگی در رسیدن به درصد بیشتری از شادکامی است.

از ده ثانیه مانده به ساعت دوازده امشب، شمارش معکوس در تمامی شبکه های محلی آغاز می شود: "۱۰ - ۹ - ۸ - ... ۵ - ۴ - ۳ - ۲ - ۱ - سال نو مبارک!" و سال نو می شود، ۲۰۰۹ میلادی فرا می رسد.

در لندن نیز بهمین صورت، طبق رسم هر ساله، نزدیک به نیمه شب امشب، جمعیت زیادی در اطراف رودخانه «تیمز» که از مرکز شهر می گذرد جمع خواهند شد و به شادی مشغول می شوند. از همین حالا هم می شود صدای ترقه های گاه و بیگاه دستی مردمان را شنید. البته آتشبازی اصلی که بر عهده شهرداری لندن است، در ساعت دوازده در دور و اطراف دو ساحل رودخانه برگذار می شود.

البته خیلی ها هم ترجیح می دهند در این هوای فوق العاده سرد و یخبندان لندن امشب هیچ کجا نروند و در منزل با اهل فامیل و دوستان و آشنایان بمانند. دور هم جشن بگیرند و شادی کنند.

به هر حال، سال نو هر دو گروه مبارک باشد. در میان ما ایرانیان وظیفه خودم میدانم به آنانی که باورهای مسیحی دارند یا بنا به هر دلیلی ترجیح می دهند روز اول ژانویه را مبداء تاریخ بدانند، تبریک عرض کنم. و امید که برایشان ۲۰۰۹ میلادی سالی بسیار خوب و نیکو همراه با نشاط و شادکامی باشد.