تبليغاتX
تأملات واپسین
her Pencils in Ten O Five O'clock
 
برای بهارک قضایی

«تمامی آنچه از یک فرد بشری باقی می ماند گوگردی است که جعبه کبریتی را کفایت کند و آهنی، که بتوان با آن میخی ساخت که انسان بتواند از آن خود را حلق آویز سازد.» کی. سندبرگ

***
من به هیچ عنوان داستان تعریف نمی کنم، آقا! دفعه قبل هم گفتم. شما مثل اینکه متوجه نیستید. برایتان به تفصیل نوشتم که این فقط یک احساس نیست. من هم آدمی نیستم که بخواهم با احساسات مسئولین مملکتی بازی کنم یا وقتی از آنها الکی گرفته باشم. آدم بیکاری هم نیستم. البته ممکن است از دید شما کارمندهای پشت میز نشین آدم بیکاری باشم، خودم قطعاً اینطور فکر نمی کنم. مرقون بفرمائید: زندانی بازهم متذکر شد که خسته نمی شود از اینکه هزار بار دیگر هم شرح وقایع آنچه گذشت را تکرار کند.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم دی 1387 توسط سهیل اسدی |

... از هزارۀ پانزدهم میلاد مسیح در اروپا، تمدّنی از زوال تمدّن فئودال-کاتولیک بر مبنای اقتصاد کشاورزی با ریشه های دو تمدّن باستانی یونان و رُم به عرصه ظهور آمده و متولد می شود که برای نخستین بار نه تنها در تجرد معنایی و کارکردی سه نهاد مرکزی مدیریت تمدّن (مذهب-دولت-خانواده)، بلکه در تک تکِ مولفه های آنها نیز تغییرات نوین پدید می آورد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم دی 1387 توسط سهیل اسدی |

فاشیسم و کمونیسم را می توان ابتذال عقل در جهان منتهی به هزاره سوم شناخت.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم دی 1387 توسط سهیل اسدی |

منوچهر جمالی در رساله تحقیقی اش پیرامون شاهنامه فردوسی و آنچه «چگونه سرسختی پهلوانان تبدیل به کین توزی مظلومان شد؟» می نامد در فراز چهل و نهم درباب تمایز اسلام با تشیع و ضرورت حفظ باورهای آن چنین می آورد:


ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه چهاردهم دی 1387 توسط سهیل اسدی |

مختصر مطلبی نوشته ام، صرفاً مقدمه ایست و البته نه بیشتر، درباب زندگی و فلسفه «جُرج برکلی». به همت رفیق شفیق سالیان دراز، جناب مهدی پدرام، در سایت تحت مدیریتشان «تاریخ فلسفه» قرار گرفته است.  

برای مطالعه «خرد اسقف برکلی» بر روی آن کلیک کنید. 

+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم دی 1387 توسط سهیل اسدی |

بالاخره سال ۲۰۰۸ میلادی رفت. البته هنوز که نرفته. در چند ساعت واپسین از ۳۱ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی هستیم. بنا بر سنت رایج مابین اقوام مسیحی، راس ساعت ۱۲ امشب (به وقت محلی هر کشور) فشفشه ها هوا می شوند و ترقه ها در میان جمعیت رها. انبوه مردمان که معمولاً در ساعات منتهی به نیمه شب به مرکز شهرشان می روند، تا به سحر به رقص و پایکوبی مشغول می شوند. رادیو و تلویزیون ها برنامه های ویژه پخش می کنند و سعی همگی در رسیدن به درصد بیشتری از شادکامی است.

از ده ثانیه مانده به ساعت دوازده امشب، شمارش معکوس در تمامی شبکه های محلی آغاز می شود: "۱۰ - ۹ - ۸ - ... ۵ - ۴ - ۳ - ۲ - ۱ - سال نو مبارک!" و سال نو می شود، ۲۰۰۹ میلادی فرا می رسد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم دی 1387 توسط سهیل اسدی |

در همین چند روز باقی مانده به پایان سال ۲۰۰۸ میلادی، وقتی سرتاسر جهان غرب در نور و شادی فرو رفته است، مردمان یک ناحیه از کره زمین به وحشیانه ترین حالت ممکن قتلعام می شوند... گفتم حرفی زده باشم که سکوت در مقابل جنایت، اگر هم جنایت نباشد تائید آن است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در سه شنبه دهم دی 1387 توسط سهیل اسدی |

باور کن این آورگی نسل مرا پایانی نیست انگار!

یادش بخیر! من و آن موسکویچ قراضه!

از گذشته های خیلی دور، شاید ده - دوازده سال پیش بود که، زندگیم به حجم یک چمدان درآمد. شد مثال یک قوطی دو در دو! یک بیست سانتیمتر در چهل سانتیمتر کذایی...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه هشتم دی 1387 توسط سهیل اسدی |